Dünyada ilk veteriner hekimliği öğretimi Fransa Lyon’da 1762 yılında ilk veteriner fakültesinin açılması ile başlamıştır. Bu fakültenin açılmasına neden olan en önemli faktör o yıllarda Avrupa’da büyük salgınlara ve ölümlere neden olan sığır vebası hastalığıdır.

Osmanlıda ilk veteriner hekimliği öğretimi Fransa’dan 80 yıl, 1939 Tanzimat Fermanından ise 3 yıl sonra İstanbul’daki Süvari Okuluna bir veteriner sınıfı ilave edilmesi suretiyle başlamıştır. Godlewski adlı Prusya’lı bir subay erler arasından seçilen okuma yazma bilen 12 askere at bakımı, yetiştiriciliği ve hastalıkları konusunda eğitim vermiştir. Veteriner hekimliği öğretimi 47 yıl askeriye ve tıbbiye arasında gidip gelmiştir. 1876 yılında ilan edilen I.Meşrutiyetten tam 13 yıl sonra; 1889 da İstanbul Halkalı’da Ziraat ve Baytar Mektebine bağlı ilk sivil okul açılmıştır. İlk Askeri Baytar Mektebi ise 1908 yılında ilan edilen II.Meşrutiyetten bir yıl sonra, 1909 da açılmıştır.

Buraya kadarki kronolojik bilgiler değerlendirildiğinde şu gerçeklere ulaşmak mümkündür.

1. Kimi meslektaşlarımızın ve mesleki örgütlerimizin bildiğinin aksine 1842 de başlayan ilk veteriner hekimliği öğretimi bir okul bünyesinde değil, Süvari Okulunda açılan bir sınıfta başlamıştır. Bu öğretim, sadece okuma yazma bilen erlere o dönemde ordunun tek lojistik gücünü oluşturan atların bakımı, beslenmesi ve hastalıklarını pratik olarak öğretilmesi amacıyla kurulmuştur. O nedenle ilköğretim yüksek, okullu ve bilimsel değildir. Ankara ve İstanbul Veteriner Fakültelerinin 1842 yılını kuruluş yılı olarak kullanması yanlıştır.
2. Osmanlıda ilk modern ve örgütlü veteriner hekimliği öğretimi 1889 da İstanbul’da açılan 4 yıllık Sivil Baytar Mektebinin kurulması ile başlar. Yurt dışında eğitim görüp yurda dönen hocaların eşlinde yürütülen bu öğretim o dönemde çağdaş bir nitelik taşımaktaydı. Bence ilk veteriner hekimliği öğretiminin başlangıç yılı 1889 olmalıdır.
3. Veteriner hekimliği konusunda açılan kurumların Osmanlını çağdaşlaşma hamleleri olan Tazminat, I. Ve II. Meşrutiyetten sonra başlaması da veteriner hekimliğinin Osmanlı modernleşmesine katkısı açısından önemlidir. Osman bahadır “Osmanlılardan Cumhuriyete Bilim” adlı kitabında “Osmanlılarda bilim, bilimsel düşünce ve metot esas olarak matbaanın kuruluşundan sonra 18.Yüzyılda tıbbiye, harbiye, baytariye (veteriner), mülkiye, mühendis mekteplerinin ve Darülfünun’un kurulmasıyla doğmuş ve gelişmeye başlamıştır. Bilimsel ve daha sonra da modern siyasal düşüncenin doğuşu ve yayılışı, bu okulların etkisiyle ve mensuplarının kitleselleşmesiyle birlikte gitmiştir” demektedir.

 İkinci Cumhurbaşkanı İsmet İnönü’nün 1943 yılında söylediği  “ Milletin fende kalkınması ve gelişmesi için veteriner başrol sahibi olanlardandır. Biyoloji veterinerin himmeti ile ufuklarını genişletebilir. Birçok hekimlik meselelerini halletmek önce hayvanlar üzerinde araştırma yapmakla mümkün olur. Denilebilir ki insan hekimliği veteriner hekimlik yanında okyanusa karşı bir iç deniz gibidir“ sözünü söylemiştir.

Osmanlıda 1909 da ilk Askeri Baytar Mektebi açılınca veteriner hekim yetiştiren okul sayısı ikiye çıktı. 1920 yılında askeri ve sivil baytar mektepleri birleştirilerek İstanbul’da ilk kez yüksekokul seviyesinde olan Baytar Mektebi Alisi açıldı. Türkiye Cumhuriyeti Kurulduktan sonra 10 yıl faaliyette bulunan bu okul 1933 yılında Ankara’da İstanbul’daki Darülfünundan sonra ikinci üniversiter kurum olarak açılan Yüksek Ziraat Enstitüsüne Baytar Fakültesi olarak katıldı. 1937 yılında Baytar Fakültesinin adı Veteriner Fakültesi olarak değişti. Bu fakülte 1948 yılında Ankara Üniversitesi’ne katıldı.

Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi uzun yıllar tek fakülte olarak faaliyette bulundu. 1970’ de Elazığ’da, 1972’de İstanbul’da, 1978’de de Bursa’da veteriner fakülteleri açılınca sayı 4 e yükseldi. 1982 yılında Yüksek Öğretim Kanununun yürürlüğe girmesi ile birlikte Türkiye’nin çeşitli illerinde hızla veteriner fakülteleri açıldı. Günümüzde yurt içinde öğretimde bulunan 29 adet veteriner fakültesi bulunmaktadır.

1948 (Ankara), 1970 (Elazığ), 1972 (İstanbul), 1978 (Bursa), 1982 ( Konya, Van, Kars), 1993 (Aydın), 1992 (Diyarbakır, Kayseri, Hatay, Kırıkkale, Burdur), 1995 (Urfa, Samsun, Afyon), 1997 (Erzurum), 2008 (Balıkesir), 2010 (Sivas), 2012 (Adana, Tekirdağ, Aksaray, Bingöl), 2013 (Siirt, Kastamonu), 2015 (Milas), 2017 (Yozgat), 2018 (9 Eylül), 2019 ( Konya Necmettin Erbakan)